next up previous
Next: Modos normales del sistema Up: res3p Previous: Modos normales del sistema

Sistema del problema 1 en acoplamiento débil

Considerar el sistema del problema 1. En la aproximación de acoplamiento débil, $\kappa_{12}\ll\kappa$, y considerando las condiciones iniciales $x_1(0)=D, x_2(0)=0, \dot x_1(0)=0, \dot x_2(0)=0$, demostrar que

\begin{displaymath}
x_2(t)=D\sin{(\omega_0\epsilon t)}\sin{\omega_0t},\hspace{0...
..._{12}}{M}},\hspace{0.4cm}\epsilon=\frac{\kappa_{12}}{2\kappa}
\end{displaymath}

Demostrar que la energía se transfiere entre ambas masas en un tiempo $T=\pi/2\epsilon\omega_0$.

En clase demostramos que para la coordenada $x_1$ tenemos:

\begin{displaymath}
x_1(t)=D\cos{(\omega_0\epsilon t)}\cos{\omega_0t}
\end{displaymath}

Siguiendo los mismos pasos, vamos a obtener la coordenada $x_2$. Como la solución general es

\begin{eqnarray*}
\left\{\begin{array}{l}
x_1(t)=\alpha e^{i\omega_1t}+\beta e...
...gamma e^{i\omega_2t}+\delta e^{-i\omega_2t}
\end{array}\right.
\end{eqnarray*}



imponiendo las condiciones iniciales obtenemos

\begin{displaymath}
D=\alpha+\beta+\gamma+\delta,\hspace{0.4cm}
0=(\alpha-\beta)i\omega_1+(\gamma-\delta)i\omega_2
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
0=-\alpha-\beta+\gamma+\delta,\hspace{0.4cm}
0=(-\alpha+\beta)i\omega_1+(\gamma-\delta)i\omega_2
\end{displaymath}

de donde

\begin{displaymath}
\alpha=\beta=\gamma=\delta=\frac{D}{4}
\end{displaymath}

y

\begin{displaymath}
x_1(t)=\frac{D}{4}\left(e^{i\omega_1t}+e^{-i\omega_1t}+e^{i...
...ight)=\frac{D}{2}\left(\cos{\omega_1t}+\cos{\omega_2t}\right)
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
x_2(t)=\frac{D}{4}\left(-e^{i\omega_1t}-e^{-i\omega_1t}+e^{...
...ight)=\frac{D}{2}\left(\cos{\omega_2t}-\cos{\omega_1t}\right)
\end{displaymath}

Demostremos que

\begin{displaymath}
\frac{1}{2}\left(\cos{\omega_1t}+\cos{\omega_2t}\right)
=\...
...{2}t\right)}
\cos{\left(\frac{\omega_1-\omega_2}{2}t\right)}
\end{displaymath}

Para ello, desarrollamos el segundo miembro:

\begin{displaymath}
\cos{\left(\frac{\omega_1+\omega_2}{2}t\right)}=
\cos{\fra...
..._2t}{2}}
-\sin{\frac{\omega_1t}{2}}\sin{\frac{\omega_2t}{2}}
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
\cos{\left(\frac{\omega_1-\omega_2}{2}t\right)}=
\cos{\fra...
..._2t}{2}}
+\sin{\frac{\omega_1t}{2}}\sin{\frac{\omega_2t}{2}}
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
\cos{\left(\frac{\omega_1+\omega_2}{2}t\right)}
\cos{\left...
...{2}}
-\sin^2{\frac{\omega_1t}{2}}\sin^2{\frac{\omega_2t}{2}}
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
=\frac{1}{2}\left(1+\cos{\omega_1t}\right)
\frac{1}{2}\lef...
...{\omega_1t}\right)
\frac{1}{2}\left(1-\cos{\omega_2t}\right)
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
=\frac{1}{2}\left(\cos{\omega_1t}+\cos{\omega_2t}\right)
\end{displaymath}

Igualmente, demostremos que

\begin{displaymath}
\frac{1}{2}\left(\cos{\omega_2t}-\cos{\omega_1t}\right)
=\...
...{2}t\right)}
\sin{\left(\frac{\omega_1-\omega_2}{2}t\right)}
\end{displaymath}

Para ello, desarrollamos el segundo miembro:

\begin{displaymath}
\sin{\left(\frac{\omega_1+\omega_2}{2}t\right)}=
\sin{\fra...
..._2t}{2}}
+\cos{\frac{\omega_1t}{2}}\sin{\frac{\omega_2t}{2}}
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
\sin{\left(\frac{\omega_1-\omega_2}{2}t\right)}=
\sin{\fra...
..._2t}{2}}
-\cos{\frac{\omega_1t}{2}}\sin{\frac{\omega_2t}{2}}
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
\sin{\left(\frac{\omega_1+\omega_2}{2}t\right)}
\sin{\left...
...{2}}
-\cos^2{\frac{\omega_1t}{2}}\sin^2{\frac{\omega_2t}{2}}
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
=\frac{1}{2}\left(1-\cos{\omega_1t}\right)
\frac{1}{2}\lef...
...{\omega_1t}\right)
\frac{1}{2}\left(1-\cos{\omega_2t}\right)
\end{displaymath}


\begin{displaymath}
=\frac{1}{2}\left(\cos{\omega_2t}-\cos{\omega_1t}\right)
\end{displaymath}

Por tanto:

\begin{displaymath}
x_1(t)=D\cos{\left(\frac{\omega_1+\omega_2}{2}t\right)}
\c...
...{2}t\right)}
\sin{\left(\frac{\omega_1-\omega_2}{2}t\right)}
\end{displaymath}

En la aproximación de acoplamiento débil,

\begin{displaymath}
\omega_1\approx\omega_0(1+\epsilon),\hspace{0.3cm}
\omega_...
...,\hspace{0.3cm}
\omega_0=\sqrt{\frac{\kappa+\kappa_{12}}{M}}
\end{displaymath}

con lo cual

\begin{displaymath}
\frac{\omega_1+\omega_2}{2}=\omega_0,\hspace{0.4cm}
\frac{\omega_1-\omega_2}{2}=\omega_0\epsilon
\end{displaymath}

y

\begin{displaymath}
x_1(t)=\left[D\cos{(\omega_0\epsilon t)}\right]\cos{\omega_...
..._2(t)=\left[D\sin{(\omega_0\epsilon t)}\right]\sin{\omega_0t}
\end{displaymath}

En $t=0$, $x_2=0$, mientras que $x_1$ se encuentra en su máxima amplitud. La coordenada $x_2$ tendrá su máxima amplitud cuando

\begin{displaymath}
\sin{(\omega_0\epsilon T)}=1\hspace{0.3cm}\rightarrow\hspac...
...cm}\rightarrow\hspace{0.3cm}
T=\frac{\pi}{2\epsilon\omega_0}
\end{displaymath}


next up previous
Next: Modos normales del sistema Up: res3p Previous: Modos normales del sistema
Enrique Velasco 2003-05-22